Loriculus philippensis philippensis
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. większość podgatunków uznawano za liczne w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna nie była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samica nie ma czerwonej plamy na gardle, natomiast czerwień na czole jest u niej mocniejsza.
Warunki utrzymania
Minimalna objętość woliery to 1 m³. Siatkowy sufit daje ptakom miejsce do zwisania podczas odpoczynku; potrzebują one także stale ciepłego pomieszczenia.
Żywienie
Jadłospis składał się z nektaru dla lorysów, drobno krojonych owoców, mączników i niewielkiej ilości małych nasion.
Rozród
Lęgi zdarzały się sporadycznie. Pary korzystały z pionowej budki wielkości stosowanej dla papużek falistych, wypełnionej luźnym materiałem.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Cichy, ale wymagający gatunek, niepolecany początkującym. Spośród 11 podgatunków w 2010 r. w hodowlach prawdopodobnie występowały tylko forma nominatywna oraz L. p. apicalis.
