Opisana formaForpus passerinus passerinus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samice są pozbawione niebieskich partii upierzenia.
Warunki utrzymania
Minimalna objętość woliery wynosiła 1 m³. Ptaki miały małą potrzebę obgryzania drewna.
Żywienie
Stosowano mieszankę dla małych papug oraz karmę dla kanarków i ptaków leśnych z nasionami dzikich roślin. Proso w kłosach podawano raz w tygodniu, a owoce i warzywa codziennie w ilości co najmniej 25% całej porcji. Ptaki najchętniej jadły jabłka i marchew; dostawały również głóg, jarzębinę oraz owoce dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się regularnie. Pary miały do wyboru budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To spokojne i ciche papugi, które do lęgów powinny żyć parami. Mogły być utrzymywane w wolierach pokojowych. W 2010 r. poza formą nominatywną wyróżniano F. p. viridissimus, F. p. deliciosus, F. p. cyanophanes i F. p. cyanochlorus; dwóch ostatnich prawdopodobnie nie hodowano w Europie. Wymagano rozdzielania poszczególnych linii.
Forpus passerinus deliciosus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę F. p. deliciosus określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samice nie mają niebieskich partii, są bardziej żółtozielone od samców i mają mocniej żółte czoło.
Warunki utrzymania
Za minimum uznawano wolierę o objętości 1 m³.
Żywienie
Mieszankę dla małych papug łączono z karmą dla kanarków i ptaków leśnych zawierającą nasiona dzikich roślin. Raz w tygodniu podawano proso w kłosach. Każdego dnia owoce i warzywa zajmowały minimum 25% porcji; najchętniej zjadane były jabłka i marchew, a poza nimi głóg, jarzębina oraz owoce dzikiej róży.
Rozród
Lęgi udawały się rzadko. Ptaki otrzymywały do wyboru budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche ptaki o niewielkiej potrzebie obgryzania, zalecane do chowu parami. Nadawały się również do woliery pokojowej. Rysunek upierzenia przypomina formę nominatywną, lecz dolna część grzbietu jest szmaragdowozielona, kuper i górne pokrywy ogonowe mają niebieskawy odcień, a duże pokrywy skrzydłowe szerokie jasnoniebieskie obrzeżenia. Mieszańce trafiały się często, więc linie należało bezwzględnie rozdzielać.
Forpus passerinus viridissimus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę F. p. viridissimus określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samice nie mają niebieskich partii upierzenia.
Warunki utrzymania
Minimalna objętość woliery wynosiła 1 m³.
Żywienie
Podawano nasiona dla małych papug oraz mieszankę dla kanarków i ptaków leśnych z nasionami dzikich roślin. Proso w kłosach pojawiało się raz na tydzień, a różne owoce i warzywa codziennie w ilości co najmniej 25% pokarmu. Regularnie stosowano głóg, jarzębinę i owoce dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Parze dawano do wyboru poziomą i pionową budkę.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche papugi o niewielkiej potrzebie obgryzania, utrzymywane parami lub w wolierze pokojowej. Mają rysunek podobny do formy nominatywnej, ale ciemniejsze, mocniej zielone upierzenie. Dolne pokrywy skrzydłowe są bladoniebieskozielone, a pokrywy barkowe i sąsiednie dolne pokrywy skrzydłowe ciemnofioletowoniebieskie. Formę należało rozmnażać w czystych liniach, ponieważ często pojawiały się mieszańce.
