Forpus coelestis
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako liczny w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do bardzo często spotykanych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samice są zielone; niebieskawy odcień pozostaje jedynie na karku, dolnej części grzbietu i górnych pokrywach skrzydłowych.
Warunki utrzymania
Za minimum uznawano wolierę o objętości 1 m³. Ptaki miały niewielką potrzebę obgryzania drewna.
Żywienie
Mieszankę nasion dla małych papug łączono z karmą dla kanarków i ptaków leśnych zawierającą nasiona dzikich roślin. Raz w tygodniu podawano proso w kłosach, a codziennie co najmniej 25% porcji zajmowały owoce i warzywa. Najchętniej zjadane były jabłka i marchew; stosowano też głóg, jarzębinę oraz owoce dzikiej róży.
Rozród
Lęgi udawały się bardzo często. Parze dawano do wyboru budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche papugi. Do rozrodu zalecano chów parami, a w mieszkaniu mogły przebywać w wolierze pokojowej. Do 2010 r. powstało wiele odmian barwnych, między innymi niebieska, żółta i biała; gatunek należał wtedy do najpopularniejszych i najczęściej hodowanych papużek z rodzaju Forpus.