Forpus cyanopygius cyanopygius
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samice nie mają niebieskich partii upierzenia.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o objętości 1 m³. Ptaki rzadko obgryzały wyposażenie.
Żywienie
Jadłospis opierano na nasionach dla małych papug oraz karmie dla kanarków i ptaków leśnych z nasionami dzikich roślin. Raz na tydzień podawano proso w kłosach. Codziennie owoce i warzywa zajmowały co najmniej 25% porcji; najchętniej wybierane były jabłka i marchew, a uzupełnieniem głóg, jarzębina i owoce dzikiej róży.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Parom proponowano poziomą i pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche papugi trzymane parami, odpowiednie również do woliery pokojowej. W 2010 r. liczba ptaków w hodowlach wyraźnie malała, dlatego wszystkie dostępne osobniki powinny trafiać do rozrodu. Wyróżniano też F. c. pallidus i F. c. insularis, których prawdopodobnie nie było wtedy w europejskich hodowlach.