Opisana formaAlisterus amboinensis amboinensis
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum uznawano wolierę o długości 5 m, najlepiej dłuższą, z osłoniętą częścią. Ptaki są sprawnymi lotnikami i potrzebują dużo miejsca.
Żywienie
Podawano mieszankę nasion dla dużych papug, owoce i warzywa, drobne nasiona, świeże zioła oraz niepryskane rośliny, między innymi mniszek i gwiazdnicę. Jadłospis uzupełniały owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się regularnie. Stosowano pionową budkę zawieszoną pod kątem. Samica mogła atakować samca, a para była wrażliwa na niepokojenie w okresie lęgowym.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To niezbyt głośne, płochliwe ptaki dla zaawansowanych hodowców, zalecane przede wszystkim do rozrodu. Agresja samicy mogła skończyć się śmiercią partnera. W 2010 r. wyróżniano jeszcze sześć innych form i podkreślano konieczność dobierania par w obrębie tej samej formy.
Opisana formaAlisterus amboinensis buruensis
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę A. a. buruensis określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary uznawano wolierę o długości 5 m, choć zalecano jeszcze dłuższą. Ptaki potrzebują dużo miejsca do lotu oraz ogrzewanego schronienia.
Żywienie
Jadłospis opierano na mieszance nasion dla dużych papug, owocach i warzywach oraz drobnych nasionach i nasionach dzikich roślin. Podawano także niepryskane rośliny zielone, owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się od czasu do czasu. Parze proponowano pionową budkę zawieszoną pod kątem i zapewniano spokój, ponieważ ptaki były bardzo wrażliwe na niepokojenie.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To niezbyt głośne, płochliwe papugi i bardzo sprawni lotnicy, odpowiedni dla zaawansowanych hodowców. Zalecano utrzymywanie ich przede wszystkim z myślą o rozrodzie. Agresja między partnerami mogła skończyć się śmiercią jednego z nich, dlatego dobór pary wymagał szczególnej uwagi; należało też bezwzględnie zachować czystość formy.
Opisana formaAlisterus amboinensis dorsalis
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę A. a. dorsalis określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych różnic między samcem a samicą.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 5 m, a lepszym rozwiązaniem była jeszcze większa przestrzeń. Tym aktywnym lotnikom zapewniano również ogrzewane schronienie.
Żywienie
Podawano mieszankę nasion dla dużych papug, rozmaite owoce i warzywa, drobne nasiona oraz nasiona dzikich roślin. W porcji pojawiały się regularnie mniszek, gwiazdnica i inne niepryskane rośliny, a także owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Ptaki otrzymywały pionową budkę lęgową zawieszoną pod kątem.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche, bardzo dobrze latające papugi dla doświadczonych opiekunów, zalecane przede wszystkim do rozrodu. Między partnerami mogła wystąpić śmiertelnie niebezpieczna agresja. Przy kojarzeniu par wymagano bezwzględnego zachowania czystości formy.