Psephotus dissimilis
- Pochodzenie
- Australia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako rzadki w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. był często spotykany w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samice są szarozielone.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 3 m, a dłuższa dawała chętnie latającym ptakom lepsze warunki. Potrzebują więcej ciepła niż inne gatunki tej grupy i lubią zbierać pokarm z naturalnie obsadzonego podłoża.
Żywienie
Jadłospis składał się z nasion dla średnich papug, prosa w kłosach, owoców i warzyw oraz drobnych nasion i chwastów. Regularnie podawano niepryskany mniszek, gwiazdnicę, inne zielone rośliny, owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Rozmnażanie udawało się regularnie, a młode często wylatywały z budki jesienią. Pary dostawały pionową budkę z wydłużoną drewnianą rurą wejściową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche papugi podatne na pasożyty, dlatego zalecano regularne odrobaczanie. W naturze zakładają gniazda w termitierach, czasem także w dziuplach. Budka miała mieć ogrzewanie, ponieważ samice często wcześnie przestają ogrzewać młode i bez dodatkowego ciepła pisklęta mogłyby się wychłodzić.