Opisana formaBrotogeris cyanoptera cyanoptera
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. nie należała do często spotykanych w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 2 m. Potrzeba obgryzania jest niewielka, mimo to ptaki powinny regularnie dostawać świeże gałęzie.
Żywienie
Jadłospis opierał się na mieszance dla małych papug i podawanym raz w tygodniu prosie w kłosach. Owoce i warzywa zajmowały co najmniej 40% porcji. W sezonie lęgowym codziennie podawano też kaszę zbożową z pyłkiem, miodem, witaminami i minerałami; ptaki dostawały również świeże kwiaty.
Rozród
Rozród udawał się sporadycznie. Do wyboru były poziome i pionowe budki dwukomorowe.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne ptaki, dobrze czujące się w wolierach pokojowych. Do rozrodu należy trzymać je parami. W 2010 r. w Europie było niewiele osobników lęgowych, więc rozmnażanie miało zabezpieczyć populację; poza formą nominatywną wyróżniano gustavi i beniensis.
Brotogeris cyanoptera gustavi
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę gustavi określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do bardzo rzadkich ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przyjęto wolierę o długości co najmniej 2 m. Choć ptaki niewiele obgryzają, powinny regularnie dostawać świeże gałęzie.
Żywienie
Stosowano mieszankę nasion dla małych papug, proso w kłosach raz w tygodniu oraz minimum 40% owoców i warzyw dziennie. W sezonie lęgowym dochodziła codzienna porcja kaszy zbożowej z pyłkiem, miodem, witaminami i minerałami. Ptaki chętnie obgryzały świeże kwiaty.
Rozród
Lęgi udawały się rzadko. Ptaki mogły wybierać między poziomą a pionową budką dwukomorową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki są średnio głośne, a do rozrodu powinny być utrzymywane parami. Do Europy trafiły dopiero w 2008 r.: sześć osobników przewieziono z hodowli w Meksyku. W 2010 r. formę gustavi utrzymywano wyłącznie w Loro Parque na Teneryfie, gdzie rok wcześniej uzyskano pierwszy europejski lęg; jej długofalowe utrzymanie nadal było niepewne.
