Platycercus caledonicus
- Pochodzenie
- Australia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako liczny w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samice są mniejsze od samców i mają wąski czerwony pasek na czole.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o długości 5 m, najlepiej dłuższą. Ptaki są odporne na chłód i przy osłonie przed mrozem mogły zimować na zewnątrz. Jako mocni lotnicy potrzebują przestrzeni; chętnie żerują też na obsianym podłożu.
Żywienie
Jadłospis obejmował mieszankę nasion dla średnich papug, proso w kłosach, owoce i warzywa, drobne nasiona, chwasty, niepryskane rośliny zielone oraz owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się często. Ptaki korzystały z pionowej budki lęgowej.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To wytrzymałe papugi z Tasmanii, niezbyt hałaśliwe i obdarzone fletowym głosem. W 2010 r. wskazywano podatność na pasożyty. Znano mieszańce z różnymi australijskimi papugami, szczególnie z rodzaju Platycercus, dlatego zalecano prowadzenie wyłącznie czystych linii gatunkowych.