Opisana formaPionus seniloides
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek uznawano za rzadki w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występował w hodowlach wyjątkowo sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych różnic między samcem a samicą.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary uznawano wolierę o długości 3 m. Ptaki potrzebowały dużej ilości świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Podawano dietetyczną mieszankę nasion przeznaczoną dla amazonek. Owoce i warzywa zajmowały codziennie co najmniej 40% porcji.
Rozród
Rozród udawał się bardzo rzadko. Parze udostępniano pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne papugi zalecane wyłącznie do chowu parami. Przy utrzymywaniu tylko w pomieszczeniu zwracano uwagę na ich szczególną podatność na aspergilozę, chorobę płuc wywoływaną przez grzyby z rodzaju Aspergillus. Z powodu skrajnie małej populacji hodowlanej każdy dostępny osobnik miał być kierowany do rozrodu; gatunek zalecano wyłącznie specjalistom.
Opisana formaPionus tumultuosus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako rzadki w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do wyjątkowo sporadycznie spotykanych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano dostrzegalnych różnic między płciami.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o długości 3 m. Ptaki potrzebowały stale dużej ilości świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Stosowano dietetyczną mieszankę nasion taką jak dla amazonek. Codziennie przynajmniej 40% całej porcji przypadało na owoce i warzywa.
Rozród
Rozmnażanie udawało się bardzo rzadko. Ptaki otrzymywały pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głos ma średnie natężenie, a zalecanym układem była para. U ptaków przebywających przez cały rok w pomieszczeniu podkreślano zwiększone ryzyko aspergilozy, choroby płuc wywoływanej przez grzyby z rodzaju Aspergillus. W 2010 r. gatunek pozostawał w zaledwie kilku hodowlach, dlatego wszystkie osobniki miały trafiać do rozrodu i pod opiekę doświadczonych hodowców.