Opisana formaCyanoliseus patagonus patagonus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną opisywano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna nie należała do częstych w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie podawano zewnętrznych różnic między samcem a samicą.
Warunki utrzymania
Woliera powinna mieć minimum 5 m długości. Ptaki intensywnie obgryzają, dlatego potrzebują dużych ilości świeżych gałęzi.
Żywienie
Podawano mieszankę nasion dla papug oraz codziennie owoce i warzywa stanowiące co najmniej 40% całej porcji.
Rozród
Lęgi udawały się rzadko. Pary otrzymywały do wyboru budki pionowe i poziome.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To głośne papugi, które należy trzymać przynajmniej parami; grupa wymaga odpowiednio większej woliery. W 2010 r. liczba ptaków pochodzących z wcześniejszych importów pozwalała jeszcze budować stabilną populację hodowlaną. Oprócz formy nominatywnej wyróżniano C. p. andinus, C. p. bloxami i C. p. conlara; ostatnią można rozpoznać po braku dwóch białych plam na szyi. Każdą formę trzeba rozmnażać w oddzielnej, czystej linii.
Cyanoliseus patagonus andinus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. C. p. andinus uznawano za niezbyt częsty w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek pojawiał się w hodowlach wyjątkowo rzadko.
- Różnice między płciami
- Nie opisywano widocznych różnic między płciami.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 5 m. Ze względu na silną potrzebę obgryzania ptaki muszą regularnie dostawać dużo świeżych gałęzi.
Żywienie
Jadłospis obejmował nasiona dla papug, a także codzienną porcję owoców i warzyw zajmującą minimum 40% podawanego pokarmu.
Rozród
Rozród udawał się bardzo rzadko. Parom proponowano jednocześnie pionowe i poziome budki lęgowe.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głośny podgatunek powinien być utrzymywany co najmniej parami; chów grupowy wymaga dużej woliery. W porównaniu z formą nominatywną ma ciemniejsze upierzenie zasadnicze oraz pióra na spodzie brzucha. W ocenie z 2010 r. wszystkie dostępne ptaki należało przeznaczyć do budowy stabilnej populacji hodowlanej, bez krzyżowania poszczególnych podgatunków.
Cyanoliseus patagonus bloxami
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. C. p. bloxami uznawano za zagrożony w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek występował w hodowlach tylko sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazywano zewnętrznych cech rozróżniających samca i samicę.
Warunki utrzymania
Para potrzebuje woliery o długości co najmniej 5 m. Duże ilości świeżych gałęzi są niezbędne, ponieważ ptaki chętnie obgryzają drewno.
Żywienie
Podawano nasiona dla papug, uzupełniane każdego dnia owocami i warzywami stanowiącymi minimum 40% porcji.
Rozród
Lęgi udawały się rzadko. Parom pozostawiano wybór między budką pionową i poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Gatunek jest głośny; zaleca się chów co najmniej parami, a grupę można utrzymywać tylko w znacznie większej wolierze. C. p. bloxami jest wyraźnie większy i barwniejszy od formy nominatywnej. Podgatunki trzeba prowadzić w czystych liniach: ptaki oferowane jako C. p. bloxami bywały mieszańcami z formą nominatywną. Rozród powinien służyć zbudowaniu trwałej populacji hodowlanej.
