Brotogeris chiriri
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako liczny w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. nie należał do często spotykanych w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 2 m. Ptaki mają niewielką potrzebę obgryzania, lecz świeże gałęzie powinny dostawać regularnie.
Żywienie
Podstawą była mieszanka nasion dla małych papug, raz w tygodniu uzupełniana prosem w kłosach. Owoce i warzywa zajmowały minimum 40% porcji. W sezonie lęgowym codziennie podawano kaszę zbożową z pyłkiem, miodem, witaminami i minerałami; ptaki chętnie obgryzały też świeże kwiaty.
Rozród
Rozmnażanie udawało się sporadycznie. Ptaki dostawały do wyboru poziomą i pionową budkę dwukomorową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne ptaki, które dobrze radzą sobie w wolierach pokojowych; do rozrodu powinny być trzymane parami. W 2010 r. w Europie było niewiele osobników lęgowych, dlatego rozmnażanie miało zabezpieczyć populację. Forma behni osiąga 24 cm i ma słaby niebieskozielony odcień dolnej części piersi oraz brzucha, ale w hodowlach niemal jej nie spotykano; obie formy należało prowadzić osobno.