Lathamus discolor
- Pochodzenie
- Australia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. liczebność szacowano na około 2000 osobników i notowano trend spadkowy; gatunek uznawano za zagrożony.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samice mają bardziej matowe ubarwienie.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjmowano wolierę o długości 3 m, choć zalecano dłuższą. Ptaki chętnie latają i wspinają się; przy dostępie do części zabezpieczonej przed mrozem mogły zimować w wolierze zewnętrznej.
Żywienie
Podawano mieszankę nasion, proso w kłosach, owoce i warzywa, drobne nasiona oraz chwasty. Jadłospis uzupełniały niepryskane rośliny zielone, świeże kwitnące gałęzie, kwiaty hibiskusa i codzienna porcja nektaru dla lorysów.
Rozród
Rozród udawał się często. Ptaki otrzymywały pionową albo poziomą budkę; w odpowiednio dużej wolierze możliwa była hodowla kolonijna.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche, mało agresywne papugi, które nie mają skłonności do gryzienia i mogą żyć w stadzie także z mniejszymi gatunkami. W naturze młode opuszczają Tasmanię i zimują na kontynencie. W 2010 r. zwracano uwagę na podatność ptaków na pasożyty; europejska populacja hodowlana była liczniejsza niż populacja w kraju pochodzenia.