Coracopsis nigra nigra
- Pochodzenie
- Afryka i Madagaskar
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. sytuację w naturze oceniano, zależnie od formy, od licznej do zagrożonej.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek występował w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 4 m. Lekko ogrzewane, osłonięte wnętrze pozwalało ptakom korzystać zimą z części zewnętrznej w ciągu dnia.
Żywienie
Specjalna mieszanka nasion dla papug afrykańskich stanowiła około połowy porcji. Drugą połowę tworzyły owoce i warzywa.
Rozród
Rozmnażanie udawało się rzadko. Ptaki powinny mieć pionową budkę.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne papugi; czasem gwiżdżą donośnie, ale dźwięk jest melodyjny. Zalecano trzymanie parami. W 2010 r. wyróżniano C. n. nigra, C. n. barklyi, C. n. libs i C. n. sibilans, a w Europie prawdopodobnie hodowano tylko formę nominatywną oraz libs. Dostępnych ptaków było jeszcze dość, by zbudować trwałą populację, więc rozród uznawano za konieczny.