Psitteuteles versicolor
- Pochodzenie
- Australia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek uznawano za liczny w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występował w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samica ma bardziej matową i mniej wyraźną czerwień na czole. Tęczówka samca jest beżowopomarańczowa, a samicy brązowa.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery dla pary wynosiła 3 m.
Żywienie
Podawano pokarm dla lorysów w formie nektaru, owoce i kwiaty, a także małe porcje drobnych nasion, proso w kłosach oraz kukurydzę w fazie mlecznej.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Parze dawano do wyboru kilka budek.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Zalecano chów parami. W 2010 r. w Europie ptaki znał tylko jeden hodowca i nie było pewności, czy uda się stworzyć trwałą linię. Również w Australii utrzymywało je niewielu wyspecjalizowanych hodowców.