Eunymphicus cornutus uvaeensis
- Pochodzenie
- Australia i Oceania
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek uznawano za zagrożony; liczebność szacowano na 750 osobników, przy trendzie wzrostowym.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występował w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samice mają nieco mniejszą głowę od samców.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 4 m. Ptaki są ruchliwe, lubią się wspinać i żerować na obsadzonym roślinami podłożu.
Żywienie
Podawano mieszankę nasion dla średnich papug, proso w kłosach, owoce, warzywa, drobne nasiona i nasiona dzikich roślin. Porcję uzupełniały mniszek, gwiazdnica, inne niepryskane rośliny, owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży oraz kwiaty hibiskusa.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Ptaki otrzymywały pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche papugi, u których ze względu na podatność na pasożyty zalecano regularne odrobaczanie. W 2010 r. były bardzo rzadkie w hodowlach i miały pozostawać pod opieką doświadczonych hodowców. Zdarzały się krzyżówki z E. cornutus, czemu należało bezwzględnie zapobiegać, aby zachować czystą i żywotną populację.