Opisana formaTrichoglossus haematodus forsteni
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę forsteni określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. nie była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych różnic między samcem a samicą.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery dla pary wynosiła 3 m.
Żywienie
Podawano papkę dla lor, kilka rodzajów owoców i kwiatów, niewielkie ilości gotowanych lub skiełkowanych nasion oraz kukurydzę w fazie mlecznej.
Rozród
Lęgi udawały się sporadycznie. Pary dostawały do wyboru budkę pionową i poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki powinny przebywać parami. Formę forsteni łatwo pomylić z mitchellii, dlatego konieczne było zachowanie oddzielnych linii. W 2010 r. rozród uznawano za warunek utrzymania tej formy w hodowlach.
Trichoglossus haematodus mitchellii
- Pochodzenie
- Azja
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę mitchellii określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjęto wolierę o długości 3 m.
Żywienie
Ptaki dostawały papkę dla lor, owoce i kwiaty, niewielkie ilości gotowanych bądź skiełkowanych nasion oraz kukurydzę w fazie mlecznej.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Pary mogły wybierać między budką pionową a poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki powinny być utrzymywane parami. Formę mitchellii łatwo pomylić z forsteni, dlatego należało prowadzić je oddzielnie. W 2010 r. każda para lęgowa miała znaczenie dla zachowania populacji hodowlanej.
Trichoglossus haematodus stresemanni
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę stresemanni określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjęto wolierę o długości 3 m.
Żywienie
Ptaki dostawały papkę dla lor, owoce i kwiaty oraz niewielkie ilości gotowanych bądź skiełkowanych nasion i kukurydzy w fazie mlecznej.
Rozród
Rozmnażanie udawało się bardzo rzadko. Pary mogły wybierać między budką pionową a poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki powinny przebywać parami. W 2010 r. hodowcy mieli bardzo niewiele osobników stresemanni, dlatego wszystkie należało przeznaczyć do rozrodu i zbudować odrębną linię hodowlaną. Mieszanie z innymi formami wykluczano.
