Opisana formaTrichoglossus haematodus haematodus
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przyjęto wolierę o długości co najmniej 3 m.
Żywienie
Podstawą była papka dla lor oraz owoce i kwiaty. Ptaki dostawały też niewielkie ilości gotowanych albo skiełkowanych nasion i kukurydzę w fazie mlecznej.
Rozród
Lęgi udawały się regularnie. Parom proponowano jednocześnie budkę pionową i poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki powinny przebywać parami. W ujęciu z 2010 r. zasięg gatunku biegł od Indonezji przez Nową Gwineę i wyspy Pacyfiku po Australię, a całość dzielono na 21 podgatunków. Poszczególne formy należało rozmnażać w czystych liniach, ponieważ w hodowlach występowało wiele mieszańców.
Trichoglossus haematodus caeruleiceps
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę caeruleiceps uznawano za liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych różnic między samcem a samicą.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery dla pary wynosiła 3 m.
Żywienie
Ptakom podawano papkę dla lor, owoce i kwiaty. Małą część porcji tworzyły gotowane lub skiełkowane nasiona oraz kukurydza w fazie mlecznej.
Rozród
Rozmnażanie udawało się sporadycznie. Pary mogły wybierać między budką pionową a poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki należy utrzymywać parami. Forma caeruleiceps jest podobna do pozostałych dawnych podgatunków T. haematodus, dlatego przy doborze par trzeba potwierdzać ich pochodzenie i zachować czyste linie.
Trichoglossus haematodus deplanchii
- Pochodzenie
- Oceania
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę deplanchii uznawano za liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjęto wolierę o długości 3 m.
Żywienie
Jadłospis obejmował papkę dla lor, owoce i kwiaty. Uzupełniano go małą ilością gotowanych albo skiełkowanych nasion oraz kukurydzą w fazie mlecznej.
Rozród
Rozród udawał się sporadycznie. Parom proponowano budkę pionową i poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki należy trzymać parami. Formę deplanchii łatwo pomylić z innymi dawnymi podgatunkami T. haematodus, dlatego jej dalszy rozród powinien odbywać się wyłącznie w czystej linii.
Trichoglossus haematodus massena
- Pochodzenie
- Oceania
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę massena określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. była często spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości co najmniej 3 m.
Żywienie
Podstawą była papka dla lor, uzupełniana owocami i kwiatami. Ptaki dostawały też niewielkie ilości gotowanych albo skiełkowanych nasion oraz kukurydzę w fazie mlecznej.
Rozród
Rozmnażanie udawało się regularnie. Parom należało dać do wyboru budkę pionową i poziomą.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki należy utrzymywać parami. Forma massena przypomina nominatywną, lecz ma jaśniejsze upierzenie i jasnożółtozielony pas na karku. Bezwzględnie należało zachować czyste linie, ponieważ w hodowlach było już wiele mieszańców.
