Aprosmictus jonquillaceus jonquillaceus
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samiec ma niebieskawy grzbiet, a zgięcie skrzydła jest u niego ciemnozielone.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery wynosiła 5 m, lecz zalecano więcej miejsca. Ptaki są mocnymi lotnikami i chętnie żerują na ziemi, dlatego dobrze sprawdzało się naturalne podłoże.
Żywienie
Porcję tworzyły nasiona dla średnich papug, proso w kłosach, owoce, warzywa, drobne nasiona i nasiona dzikich roślin. Regularnie podawano mniszek, gwiazdnicę i inne niepryskane rośliny, a także owoce głogu, jarzębiny i dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Parze zapewniano pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche, bardzo dobrze latające papugi. W 2010 r. ich populacja hodowlana wymagała odbudowy, dlatego zalecano przeznaczanie dostępnych ptaków do rozrodu. Rzadkiej formy A. j. wetterensis nie wolno było łączyć z nominatywną.
