Opisana formaAratinga canicularis canicularis
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przyjęto wolierę o długości co najmniej 3 m. Ptaki regularnie potrzebują świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
W diecie stosowano mieszankę nasion dla papug. Owoce z warzywami zajmowały minimum 40% porcji.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Parom proponowano zarówno poziome, jak i pionowe budki.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne ptaki utrzymywane parami. W 2010 r. dostępnych było jeszcze dość ptaków, aby zbudować stabilną populację hodowlaną, lecz dotychczasowe wyniki rozrodu nie dawały jej długoterminowego zabezpieczenia; zalecano więc nasilenie działań hodowlanych. Dwie pozostałe formy różnią się ubarwieniem czoła i dzioba; forma nominatywna ma obie części dzioba jasne, w kolorze rogu. Poszczególne formy należało utrzymywać w czystych liniach.
Aratinga canicularis clarae
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę clarae określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do bardzo rzadkich ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjęto wolierę o długości 3 m. W wolierze powinien znajdować się obfity zapas świeżych gałęzi przeznaczonych do obgryzania.
Żywienie
Podstawą była mieszanka nasion dla papug. Owoce i warzywa zajmowały co najmniej 40% dziennej porcji.
Rozród
Lęgi udawały się bardzo rzadko. Pary dostawały do wyboru budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki są średnio głośne i utrzymywane parami. W 2010 r. rozród uznawano za konieczny do zbudowania stabilnej populacji hodowlanej, a liczba ptaków nadal na to pozwalała. Formę clarae od nominatywnej odróżnia czarniawa dolna część dzioba oraz węższy pas na czole; poszczególne formy należało utrzymywać w czystych liniach.
Aratinga canicularis eburnirostrum
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę eburnirostrum określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. była bardzo rzadko spotykana w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości minimum 3 m. W wolierze powinien znajdować się obfity zapas świeżych gałęzi przeznaczonych do obgryzania.
Żywienie
Ptakom podawano mieszankę nasion dla papug. Minimum 40% porcji przypadało na owoce i warzywa.
Rozród
Rozmnażanie udawało się bardzo rzadko. Parom proponowano budki poziome i pionowe.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne ptaki utrzymywane parami. W 2010 r. rozród uznawano za konieczny do zbudowania stabilnej populacji hodowlanej, a liczba ptaków nadal na to pozwalała. Formę eburnirostrum od nominatywnej odróżnia szara dolna część dzioba; poszczególne formy należało utrzymywać w czystych liniach.
