Opisana formaAratinga nana nana
- Pochodzenie
- Karaiby
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako rzadką w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do bardzo rzadkich ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości co najmniej 3 m. Ptaki powinny regularnie dostawać dużo świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Podstawą była mieszanka nasion dla papug. Owoce i warzywa zajmowały minimum 40% dziennej porcji.
Rozród
Lęgi udawały się bardzo rzadko. Pary dostawały do wyboru budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki są średnio głośne i powinny być utrzymywane parami. W 2010 r. w Europie pozostawało ich tak mało, że dalsze utrzymanie populacji hodowlanej było niepewne, a rozród uznawano za konieczny. Formy astec i vicinalis należało prowadzić w odrębnych, czystych liniach.
Aratinga nana astec
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę astec uznawano za liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary przyjęto wolierę o długości 3 m. Do obgryzania potrzebne są duże ilości świeżych gałęzi.
Żywienie
Ptakom podawano mieszankę nasion dla papug. Różne owoce i warzywa tworzyły co najmniej 40% porcji.
Rozród
Rozmnażanie udawało się rzadko. Parom proponowano budkę poziomą i pionową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To średnio głośne ptaki utrzymywane parami. Forma astec ma wyraźnie bardziej żółtawozielone i oliwkowe upierzenie niż nominatywna, natomiast vicinalis bywała pomijana przy oznaczaniu podgatunku. W 2010 r. ptaków było jeszcze dość do rozwoju populacji hodowlanej; poszczególne formy należało rozmnażać osobno.
