Opisana formaEclectus roratus aruensis
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę E. r. aruensis określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Ubarwienie obu płci przypomina E. r. polychloros, lecz ptaki są od niej nieco jaśniejsze i większe. Rozróżnienie tych form na podstawie samego wyglądu jest trudne.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o długości 3 m, choć zalecano dłuższą. Ptaki regularnie otrzymywały świeże gałęzie.
Żywienie
Co najmniej połowę jadłospisu stanowiły owoce i warzywa, w tym owoce egzotyczne. Resztę uzupełniała mieszanka nasion.
Rozród
Rozród udawał się regularnie. Ptaki korzystały z pionowej budki lęgowej.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Forma pochodzi z wysp Aru. Ponieważ nawet specjaliście trudno odróżnić ją od E. r. polychloros, przy doborze par kluczowe było udokumentowane pochodzenie i zachowanie czystej linii.
Eclectus roratus macgillivrayi
- Pochodzenie
- Australia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę E. r. macgillivrayi określano jako mniej liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Ubarwienie obu płci przypomina E. r. polychloros, ale ptaki są od niej wyraźnie większe.
Warunki utrzymania
Za minimum uznawano wolierę o długości 3 m, choć zalecano dłuższą. Ptaki regularnie otrzymywały świeże gałęzie.
Żywienie
Co najmniej połowę jadłospisu stanowiły owoce i warzywa, w tym owoce egzotyczne. Resztę uzupełniała mieszanka nasion.
Rozród
Rozród udawał się wyjątkowo rzadko. Ptaki korzystały z pionowej budki lęgowej.
Zachowanie i dodatkowe informacje
W 2010 r. poza Australią miało znajdować się bardzo niewiele pewnie oznaczonych osobników. Wiele ptaków przypisywano tej formie bez potwierdzenia, dlatego zalecano opieranie doboru par na udokumentowanym pochodzeniu i niemieszanie linii.
Eclectus roratus polychloros
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia i Oceania
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę E. r. polychloros określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samiec jest zielony z żółtawym odcieniem, a spodnie pokrywy ogona mają żółte końcówki. Samica jest jaśniej czerwona; czerwień górnej części piersi wyraźnie odcina się od ciemnoniebieskiego brzucha, a ciemnoczerwony wierzch ogona ma jasną końcówkę.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o długości 3 m. Ptaki regularnie otrzymywały świeże gałęzie.
Żywienie
Co najmniej połowę porcji stanowiły owoce i warzywa, także gatunki egzotyczne. Pozostałą część tworzyła mieszanka nasion.
Rozród
Ptaki rozmnażały się często i korzystały z pionowej budki. Zwykle dobrze opiekowały się młodymi.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Była to najczęściej utrzymywana forma barwnicy. Nawet ptaki odchowane przez rodziców opisywano jako przyjazne; rzadko korzystały z donośnego głosu, a w dużej wolierze mogły żyć w grupie. U obu płci występowała niebieska odmiana barwna.
Eclectus roratus salomonensis
- Pochodzenie
- Oceania
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę E. r. salomonensis określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należała do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Ptaki przypominają E. r. polychloros, lecz są mniejsze. U obu płci zieleń lub czerwień jest jaśniejsza.
Warunki utrzymania
Za minimum uznawano wolierę o długości 3 m. Ptaki regularnie otrzymywały świeże gałęzie.
Żywienie
Co najmniej połowę porcji stanowiły owoce i warzywa, także gatunki egzotyczne. Pozostałą część tworzyła mieszanka nasion.
Rozród
Rozród udawał się regularnie. Ptaki korzystały z pionowej budki lęgowej.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki rzadko używały donośnego głosu. Formę czasem mylono z E. r. polychloros, dlatego przy dobieraniu par należało sprawdzać pochodzenie i unikać mieszania linii.
