Psilopsiagon aymara
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek określano jako liczny w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do pospolitych ptaków w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Samica ma przeciętnie bledszą ciemnoszarą czapeczkę i mniej nasycone ubarwienie piersi.
Warunki utrzymania
Za minimum przyjmowano wolierę o objętości 1 m³. Ptaki nie wykazywały dużej potrzeby obgryzania.
Żywienie
Podawano mieszankę dla małych papug oraz karmę dla kanarków i ptaków leśnych wzbogaconą nasionami dzikich roślin. Proso w kłosach pojawiało się raz w tygodniu, a owoce i warzywa zajmowały codziennie minimum 25% porcji. Ptaki wybierały przede wszystkim jabłka i marchew; jadły też głóg, jarzębinę i owoce dzikiej róży.
Rozród
Rozród udawał się często. Przeniesiona para mogła jednak nie przystępować do lęgu przez kilka lat; udostępniano jej poziome i pionowe budki dwukomorowe.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To ciche, mało konfliktowe papugi. Do lęgów zalecano chów parami, lecz poza okresem rozrodu można je było utrzymywać grupowo w dużej wolierze pokojowej, również z innymi ptakami, na przykład ziarnojadami.