Opisana formaAra militaris militaris
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. liczebność szacowano na około 10 000 osobników i notowano trend spadkowy.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna należała do rzadkich w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości co najmniej 6 m; większa daje więcej miejsca na lot. Ptaki regularnie potrzebują świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Jadłospis obejmował wysokoenergetyczną mieszankę nasion dla ar i różne orzechy w skorupach. Owoce z warzywami zajmowały co najmniej 40% dziennej porcji.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Pary zwykle przyjmowały poziomą budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głośna ara utrzymywana parami. W hodowli zwracano uwagę na zachowanie osobnych linii podgatunków i rozmnażanie ptaków z myślą o stabilnej populacji poza naturą.
Ara militaris bolivianus
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek był uznawany za zagrożony.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do bardzo rzadkich w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości co najmniej 6 m; większa daje więcej miejsca na lot. Ptaki regularnie potrzebują świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Jadłospis obejmował wysokoenergetyczną mieszankę nasion dla ar, orzechy w skorupach oraz owoce i warzywa stanowiące co najmniej 40% dziennej porcji.
Rozród
Rozród udawał się dość rzadko. Pary zwykle przyjmowały poziomą budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głośna ara utrzymywana parami. Czerwonawobrązowe pióra pod gardłem odróżniają tę formę od nominatywnej; w 2010 r. ptaków w hodowlach było bardzo mało.
Ara militaris mexicanus
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek był uznawany za zagrożony.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. należał do bardzo rzadkich w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości co najmniej 6 m; większa daje więcej miejsca na lot. Ptaki regularnie potrzebują świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Jadłospis obejmował wysokoenergetyczną mieszankę nasion dla ar, orzechy w skorupach oraz owoce i warzywa stanowiące co najmniej 40% dziennej porcji.
Rozród
Rozród udawał się dość rzadko. Pary zwykle przyjmowały poziomą budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głośna ara utrzymywana parami. Od formy nominatywnej różni się większym rozmiarem i nieco ciemniejszym upierzeniem; w hodowli rozdzielano linie obu form.
