Ara rubrogenys
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. liczebność oceniano na 1000–4000 osobników, z tendencją spadkową. Gatunek był uznawany za zagrożony.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. gatunek pojawiał się w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazano widocznych cech pozwalających odróżnić samca od samicy.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości minimum 6 m, przy czym większa lepiej odpowiada aktywnym ptakom. Potrzebne są duże ilości świeżych gałęzi.
Żywienie
Jadłospis składał się z wysokoenergetycznej mieszanki nasion dla ar, orzechów w skorupach oraz owoców i warzyw. Te ostatnie zajmowały co najmniej 40% porcji.
Rozród
Rozmnażanie udawało się rzadko. Pary zwykle przyjmowały poziomą budkę; w bardzo dużej wolierze rozważano też lęgi grupowe, bo dzikie ptaki gniazdują kolonijnie.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Ptaki są średnio głośne i zwykle trzymane parami. Zdarzało się wyskubywanie piór, dlatego potrzebują dużo zajęcia i materiałów do niszczenia.