Opisana formaAmazona festiva festiva
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną uznawano za liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna była wyjątkowo rzadka w hodowlach.
- Różnice między płciami
- Nie opisywano cech upierzenia rozróżniających płcie.
Warunki utrzymania
Dla pary przewidziano wolierę o długości minimum 3 m. Ptaki powinny otrzymywać duże ilości świeżych gałęzi do obgryzania.
Żywienie
Podawano dietetyczną mieszankę nasion dla amazonek. Co najmniej 40% dziennego pokarmu stanowiły owoce i warzywa.
Rozród
Lęgi udawały się bardzo rzadko. Pary miały stały dostęp do pionowych budek.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Głośny gatunek jest przeznaczony do chowu parami. Do 2010 r. rozmnożono go zaledwie kilka razy i nie ustalono, co wyzwala udane lęgi. Oprócz formy nominatywnej wyróżniano A. f. bodini. Obie formy trzeba prowadzić osobno; nieliczna populacja hodowlana wymagała objęcia rozrodem wszystkich dostępnych ptaków, choć powodzenie takiego programu pozostawało niepewne.
Amazona festiva bodini
- Pochodzenie
- Ameryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. A. f. bodini uznawano za licznego w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek pojawiał się w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Nie wskazywano zewnętrznych różnic między samcem i samicą.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery dla pary wynosiła 3 m. Świeże gałęzie powinny być dostępne w dużej ilości.
Żywienie
Jadłospis opierał się na dietetycznej mieszance nasion dla amazonek. Owoce i warzywa zajmowały każdego dnia co najmniej 40% porcji.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Pary korzystały z pionowych budek lęgowych.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To głośne papugi do chowu parami. Zieleń jest bardziej żółtawa niż u formy nominatywnej, czerwony pas z czoła dochodzi do przedniej części ciemienia, a pióra na ciemieniu i szyi mają matowoliliowe obrzeżenia. Policzki wpadają w niebieski, zaś pokrywy lotek pierwszorzędowych pozostają zielone. W 2010 r. dostępnych ptaków było jeszcze dość, by budować czystą, stabilną linię podgatunku.
