Tanygnathus sumatranus sumatranus
- Pochodzenie
- Azja Południowo-Wschodnia
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. formę nominatywną określano jako liczną w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samiec ma czerwony dziób, a samica dziób w kolorze rogowym.
Warunki utrzymania
Za minimum dla pary uznawano wolierę o długości 3 m.
Żywienie
Połowę jadłospisu stanowiły owoce i warzywa, ze znacznym udziałem bananów; gdy nie było dojrzałych, podawano także zielone. Drugą połowę tworzyła mieszanka nasion.
Rozród
Lęgi należały do rzadkich. Ptaki korzystały z pionowej budki.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Gatunek nie jest szczególnie głośny. W 2010 r. wyróżniano sześć form, lecz w hodowlach rozpoznawano głównie nominatywną; inne mogły pozostawać niezidentyfikowane. Ze względu na małą liczbę ptaków w Europie zalecano ich rozród bez mieszania linii.