Opisana formaPoicephalus fuscicollis suahelicus
- Pochodzenie
- Afryka Środkowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. P. f. suahelicus nie należał do częstych w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. podgatunek występował w hodowlach jedynie sporadycznie.
- Różnice między płciami
- Samica ma szeroki pomarańczoworóżowy pas na czole, którego brak u samca.
Warunki utrzymania
Minimalna długość woliery to 3 m. Przy lekko ogrzewanym schronieniu ptaki mogą także zimą przebywać za dnia w części zewnętrznej.
Żywienie
Około 60% porcji zajmowała specjalna mieszanka nasion dla żako, a pozostałe 40% różne owoce i warzywa.
Rozród
Lęgi udawały się rzadko. Parom oferowano pionową budkę lęgową.
Zachowanie i dodatkowe informacje
Spokojniejsze papugi przeznaczone do chowu parami. W 2010 r. pod opieką człowieka pozostawało ich bardzo mało, więc rozród był konieczny do stworzenia trwałej populacji. Ptaki często mylono z P. f. fuscicollis; pary trzeba zestawiać wyłącznie w obrębie tego samego podgatunku.
Poicephalus fuscicollis fuscicollis
- Pochodzenie
- Afryka Południowa
- W naturze — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna była rzadko spotykana w naturze.
- W hodowlach — ocena z 2010 r.
- W 2010 r. forma nominatywna występowała w hodowlach sporadycznie.
- Różnice między płciami
- W odróżnieniu od samicy samiec nie ma szerokiego pomarańczoworóżowego pasa na czole.
Warunki utrzymania
Woliera powinna mieć minimum 3 m długości. Lekko ogrzewane schronienie daje ptakom możliwość zimowego przebywania za dnia w części zewnętrznej.
Żywienie
Specjalna mieszanka nasion dla żako zajmowała około 60% jadłospisu, a owoce i warzywa pozostałe 40%.
Rozród
Rozród udawał się rzadko. Pary otrzymywały pionową budkę.
Zachowanie i dodatkowe informacje
To spokojniejsze ptaki, które najlepiej utrzymywać parami. W 2010 r. mała liczba osobników wymagała systematycznego rozrodu, aby zbudować samowystarczalną populację. Formę nominatywną często mylono z P. f. suahelicus, dlatego konieczne są osobne, czyste linie obu podgatunków.
